Nieuwjaarsvoorbereiding...

Beste vrienden en geliefden,

Kerst is voorbij en Nieuwjaar ligt voor de deur ...

Zoals sommigen van jullie het al weten, woon ik sinds kort niet meer in Antwerpen. Mijn knusse appartementje in het gezellige en multiculturele voorstadje Hoboken heb ik ingeruild voor een leuk huis in het boerendorpje Gierle. Een oase van rust...als je het niet erg vindt 's morgens om 5h00 door een aantal hanen gewekt te worden!! De snuggeren onder jullie zullen zich ondertussen wel afvragen wat heeft zijn verhuis met nieuwjaarsvoornemens te maken? Wel, ik zal het eens eenvoudig aan jullie uitleggen...

Alles in het leven kan een teken zijn, een afbeelding, een tekst of zelfs een voorwerp. Het teken "be-tekent"; het is al het ware niet los verkrijgbaar. Een teken kan niet anders dan betekenen. Omdat het teken deel uitmaakt van een betekenisveld en hiernaar verwijst, bevinden wij ons vanaf onze geboorte in verschillende betekenisvelden en leren wij hierin ons leven gestalte te geven. Dit is onze werkelijkheid. Het proces waarbij een teken een bepaalde betekenis krijgt (semiosis) wordt op diverse manieren ingekleurd...en schikken wij ons niet aan deze werkelijkheid, dan lijden wij aan bepaalde geestesstoornissen als gevolg van angst (neurose). De betekenisveld is dan niets anders dan een landschap zonder land, of een horizon zonder zon...en om hierin dan een bepaalde wereldbeeld en zelfbeeld te vinden, ontbreekt de tijd en ruimte die noodzakelijk zijn het Goddelijke in onze werkelijkheid te vinden als Heelmeester van het ontstane neurose. Een klein en knus appartement is niet hetzelfde als een groot en gezellig huis en zo is ook een multiculturele stadsomgeving niet hetzelfde als een rustige landelijke omgeving. Symbolisch verwijst een huis in het algemeen naar je persoonlijkheid, je ziel en de verschillende kamers van het huis verwijzen naar de verschillende aspecten van je wezen. De betekenisveld of werkelijkheid voorgesteld door het huis bepaalt onze denkwijzes en levenswijzes en deze twee aspecten hebben weer invloed op de landschap en horizon in onze levens.

De morgenstond van het nieuwe jaar ligt voor de deur en voor diegenen die het nieuws een beetje volgen is het duidelijk dat de wereld er niet beter op wordt en zo is 2009 voor velen de oorzaak van (eventueel onderbewuste) neurose. In het huis piepen de deuren, kraken de trappen, zijn er barsten in de muren, de leidingen lekken...het huis staat op instorten, er is een geestelijke tekortkoming voor de ziel. In de resterende tijd en ruimte die er nog tot beschikking is, zijn er twee mogelijkheden: alles zo snel mogelijk repareren zodat het oude huis staande kan blijven of een nieuw huis zoeken. Maar om in twee dagen een nieuw huis te vinden, het verhuis te regelen en te zorgen dat alle administratie in orde is, is een onbegonnen en onmogelijke taak. Wel is het mogelijk om alles nog te (laten) herstellen....het Goddelijke van onze werkelijkheid is tenslotte de Almachtige Heelmeester en het enigste wat het van de bewoner vergt is een drastische verandering in denk- en levenswijze en de deur van het huis te openen zodat de werken kan beginnen ...

... hierin is mijn nieuwsjaarwens en ook nieuwjaarsvoornemen voor u beste vriend en uiteraard voor mij.

Gods zegen voor 2009 !!!


Michael

Kerstboodschap 2008

De ernst van de herdenking van Christus' geboorte

Er zijn twee kernvragen waarbij wij stil moeten staan rond het Kerstgebeuren:

- waarom feesten wij?
- waarvoor feesten wij?

Matt. 12:31-32
"Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal den mensen vergeven worden; maar de lastering tegen den Geest zal den mensen niet vergeven worden. En zo wie enig woord gesproken zal hebben tegen de Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar zo wie tegen den Heiligen Geest zal gesproken hebben, het zal hem niet vergeven worden, noch in deze eeuw, noch in de toekomende."

Spreken tegen de Heilige Geest? Wat heeft het met een Kerstboodschap te maken?

Tijdens deze periode van herdenking, is er veel meer licht, veel meer genade...maar ook veel meer duisternis en veel meer zonde. Er is een zonde die ontaard tegen de Heilige Geest.

Met de komst van Christus werd de liefde van God geopenbaard naar de mensdom toe, maar er kwam ook een oordeel tegen de mensdom...de hel. Een onderwerp waar wij vandaag niet veel over willen weten.

Rond de kerstperiode wordt heel de wereld er weer aan herinnerd dat God Zijn Zoon stuurde om de wereld te redden van de eeuwige dood. De Heilige Geest klopt zacht aan elke hartsdeur, maar helaas wordt het weersproken en wordt het tegengesproken. De wereld negeert het tegen beter weten in.

Iedereen weet - de Farizeeën wisten het ook - dat Jezus Christus verzoening bracht en nog steeds brengt, maar tegen beter weten in wordt het vandaag nog genegeerd en tegengesproken. Door geen acht te slaan op de ware betekenis van het Kerstgebeuren, is er geen verzoening mogelijk.

Het is dus wel ernstig om op de juiste manier te feesten. Feestvieren kan alleen - op deze dag - als je het werk van verzoening liefhebt dat ons gepredikt wordt door de Heilige Geest de hele wereld door.

In het hier en nu zien wij reeds dat overal door de herdenking van de geboorte van Jezus Christus, eeuwig leven en eeuwige dood de dingen des daags zijn. Hoe wilt u hieraan deelnemen? Hoe gaat u vandaag feestvieren? Gaat u tegen de Heilige Geest in feesten?

Jes. 9:5 begint met "want"...het kan niet losgemaakt worden met het vorige vers - elk stampende voet en bebloede mantel zal ten prooi vallen van het vuur dat dit kindje meebrengt. In vers 5 zien we dat bij het geboorte het kindje Jezus alreeds Eeuwige Vader is....er is onder ons een Goddelijk vuur geboren.

Het is een ander Kerstboodschap...een boodschap tegen hen die tegen dit Kind zijn...

Waar staat u vandaag broeder en zuster?

Een gezegende en denkwaardige Kerst toegewenst !

Past. Mike Maeriën

Getuigenis....

.... van broeder Frank over broeder X

Een tijdje geleden kwam er iemand langs om de weg te vragen, hij kwam van toch wel ver ... helemaal met zijn brommertje !

Na wat gepraat te hebben en dat de afstand waar hij naar toe aan het rijden was wat ver leek, besloten we hem een lift aan te bieden, waar hij mee akkoord ging. Onderweg spraken wij over van alles en het Evangelie kwam uiteraard ook aanbod. Hij dacht bij zichzelf wat een onzin...maar toen wij terug thuis kwamen en hij terug naar huis vertrok, leek het alsof hij een tennisbal hem in het gezicht trof !

Hij heeft ondertussen een paar van de diensten bijgewoond en op een avond vertelde hij dat hij jarig was en dat hij eens goed ging feesten met veel drank en zo...We vertelden hem dat we voor hem zouden bidden en dat de Heer op zijn feestje aanwezig zou zijn.

Bij een volgende bijbelstudie van de gemeente ging ik hem weer halen, en hij vroeg mij of wij gebeden hadden, want na maar vier borreltjes kon hij zijn arm niet meer opheffen met als gevolg dat hij de rest van de avond besloot geen drank meer te drinken . Zo vestigde de Heer zijn aandacht erop dat drank wel een probleem in zijn leven kon zijn.

Wij hadden niet specifiek gebeden voor verlossing van alcohol, maar enkel gevraagd aan de Heer dat Hij aanwezig zou zijn op zijn verjaardagfeestje....en de Heer was er om hem te keren te diep in de fles te kijken....

In memoriam...Okkie Hattingh (12/10/2008)

Die nietigheid van die wat

triestig en hulpeloos agterbly...

n Mens het al hier en daar ellende en hulpbehoevendes gesien.

Mense siek in siel , gees en liggaam. Orals.

Ons het almal al 'n keertjie daarmee kennis gemaak.

Om dit te aanskou bring seker droefheid en hulpellose onmag mee.

Onmag omdat woorde leeg is.

'nMens sien dit , dink daaraan , en die lewe gaan verder.

Vir 'n oomblik was dit " gedeelde ellende ".

Wat kan ek met so 'n iemand deel ?

Sy leed is mos nie my leed nie.

Dit gaan nie om myself nie. Dink ons.

Ons wil liewer die leed van iemand anders alleen maar " sien "

Ek sien , dink daa

raan , maar deel nie.

Ag , dink ons , daar is al soveel ellendes in die wereld , al die ou swart

gemors maak ons alleen maar siek.

Maar op 12/10/08 ongeveer om 18.30 het dit my eie vlees ook getref.

Daardie oomblik was dit anders.

Dit was my mense , my vlees , myne , my broer Okkie , jy was myne.

O'h Heer , nou is dit my eie vlees wat deur U saamgevoeg is deur U

genade van " moenie die hulpbehoewende aan hulle lot oorlaat nie "

Ek het van haar moes hoor " dit gaan nie goed met my nie Hannetjie ,

my Okkie is weg "

Nou is ek self hulpelloos Here.

Daar is nou 'n

deel van my ook weg.

Ek kan nou rèrig met haar " deel "

Hy is van my ook weggeruk , ons het dit gesien kom , maar so vinnig.

Nou kan ek God se Woord vir hom wat weg is en vir ons wat agterbly ,

laat intree ... Ps 35 : 13 - 14

Ek het vir jou ingetree , Okkie.

Amazing Grace sal die res doen .

Jou eeuwig lief

hebbende sussie,

Hannetjie.

Een vuur dat brandt....

....getuigenis door broeder Frank

Ik had een brandbestrijdingscursus op het werk, een routine althans dat dacht ik...Alles verliep vlot, tot plots door een foutje het vuur dat ik moest doven tegen mijn gezicht aansloeg! Eers dacht ik nog dat het wel mee zal vallen en ging gewoon voort met het blussen toen plots mijn gezicht heel erg pijn deed....ik pleitte mijzelf onmiddellijk onder het Bloed van Jezus Christus!

De leiders van de oefening werden verwittigd en ik ging direct voor verzorging naar de medische dienst. Ik kreeg direct een koelmasker op mijn gezicht en zag toen dat de verpleegster de hulpdiensten verwittigde....ik schrok wel een beetje! Bij het ziekenhuis aangekomen, werd ik door de arts onderzocht en werd dan weer doorverwezen naar het brandwondecentrum voor meer gespecialiseerde hulp. Uiteraard begon ik mezelf zorgen te maken over mijn toestand...hoe zal ik eruit zien?!

Nu, iets meer dan een week later is er van die verbranding niets meer te zien !!!! Wel moet ik toegeven dat ik van het begin tot het einde van dit ongeval door deskundigen werd behandeld, maar toch wil ik mijn Heer Jezus alle dank geven voor die mensen en zeker voor de snelle en wonderbaarlijke genezing !!!!

Ik zou deze getuigenis willen eindigen met een stukje uit het Woord om de lezers te bemoedigen:

Ps. 33:22 "Uw goedertierendheid, Here, zij over ons, gelijk wij op U hopen."

Zondagschool....

(21 september 2008)

Vandaag nam de zondagschool een bijzondere wending. Jos Bertes en Pietje waren bij ons...zonder zoontje Jens. Het leek plots of wel dat de zondagschool niet echt aan de kinderen gericht was, maar vooral aan de volwassenen...de enigste kind aanwezig was Lennert!
Het ging over het zoeken van de Heer en dat dit niet alleen maar een tijdelijke opdracht is en dat dit bepaalde verantwoordelijkheden met zich mee brengt.

De thema draaide rond 2 Kron. 34:1-8 De hervorming van Josia....daarna ging het vooral wat Jezus' offer aan het kruis betekende, ook vandaag nog in deze moderne tijd. Zijn opstanding die zo noodzakelijk is om een levende relatie met de levende God te hebben. De rug keren op de zonde en het kruis opstellen als een centraal punt in jouw leven waar je altijd terecht kunt als je valt door zonde of door een afgod gevangen bent....je kan bij het kruis je lasten laten die in jouw plaats gedragen zijn.
Kortom, als ik een teken zou voorstellen dat symbool staat voor ons geloof, is dit teken geen kruis, maar een open en leeg graf...want de Here Jezus is opgestaan en door Hem kunnen wij steeds vrij tot de Vader gaan.

Frank