maandag 23 februari 2009
Gebed voor Mnr. Ooien en zijn gezin....

De ark van Noach in deze tijd:
Ja, vroeger was er eens een man die Noach genoemd werd en hij bouwde een ark in een tijd dat deze niet nodig leek te zijn. De mensen deden wat ze wilden, totdat God er genoeg van had en de rest van het zondvloedverhaal is iedereen bekend....
Nu, vandaag, komen we soms ook zo'n boodschap tegen waar God zichtbaar en voelbaar met ons spreekt en soms kom je al eens zo'n boodschap tegen...op daken van huizen!!
Op een Nederlandse zender was een uitzending over een man die "Jezus Redt" op zijn dak geschilderd had. Uiteraard was de interesse van mij en mijn broer gewekt en wij besloten om deze man een bezoekje te brengen. Zo gezegd, zo gedaan....
Na lang vruchteloos zoeken, proclameerden ik uit de bijbel "Wie zoekt, die vindt" en net toen we naar huis wilden rijden, probeerden we nog één afrit te nemen, en een secundaire weg te volgen. En ja hoor, we vonden de boerderij met in het groot de reddende boodschap. De gastvrijheid was zeer warm en ook de aanwezigheid van Gods Geest was zeer sterk aanwezig. Ik dank mijn Heer Jezus voor deze ontmoeting. Graag zou ik gebed willen vragen voor Mnr. Ooien en zijn gezin. Ik zie deze boodschap als een moderne ark voor ieder die op het reddende schip wil helpen.
De vraag is of het zal zijn zoals in de tijd van Noach, waar zoveel regen onmogelijk leek te zijn en mensen meenden dat zij God niet nodig hadden...totdat de zondvloed kwam en alle redding onmogelijk was. Enkel in de ark was je toen veilig en zo is dat nu nog steeds door Jezus. In Hem ligt de redding en bij Hem ben je veilig van de grote vloed die op de mens afkomt.
Ik bid dat er door deze boodschap veel mensen zichzelf de vraag zullen stellen of ze gereed zijn, of ze wedergebaard zijn door Gods Geest. Als het niet zo is dan is er nog de tijd en Gods genade om je hart aan Jezus te geven voor je verlossing. Het is geen gemakkelijke weg, maar het is wel een zekere en veilige aankomst.
Br. Frank
donderdag 29 januari 2009
Er is er eentje jarig !!!!

Hoera ! Er is er eentje weer jarig...
...onze voorganger, vader en echtgenoot
.... pastoor Mike !!!
Namens de gehele gemeente en de familie danken wij God de Vader dat Hij u de afgelopen jaar gespaard heeft. Wij bidden Gods rijkste zegen op u af voor de komende jaar, wij bidden dat God u mag zalven en aandoen met kracht, wijsheid en kennis en wij bidden dat Gods Geest u mag leiden in het werk dat u voor Hem verricht ter uitbreiding van Zijn Koninkrijk.
Getuigenis.....

....van Past. Mike Maerien
Gods voorziening
Deze week had ik dringend een antwoord van de Heer nodig. Een antwoord, een doorbraak of een oplossing. Ja, wat moet je eigenlijk vragen als je het zelf niet meer goed weet. Wanneer het zo goed als "te laat" is....wanneer het spreekwoordelijk al "ten twaalfde ure" is?
De volgende vraag is bij me op een morgen opgekomen: "Op welke manier kan ik vandaag de Heer behagen?" Terwijl ik nog zo aan de problemen zat te denken, heeft Gods Heilige Geest - die me eigenlijk de vraag stelde - ook zo het antwoord gegeven. "Gij moet de Heer danken, danken en nogmaals danken voor dit wat Hij nog zou doen". Het is dus een geloofszaak, want ik wist helemaal niet wat God van plan was. Ook al was het al zo ver in de strijd gevorderd, begon ik de Heer te danken, loven en prijzen voor dit wat Hij voor ons ging doen.
Terwijl ik dat deed, is de vrede van God op zo'n manier toegezakt dat ik vast en zeker wist dat de Heer zou toetreden. Nu verstond ik ook Zijn vraag beter: "Hoe gaat gij Mij vandaag behagen?"
Het behaagde Hem zo, dat Hij de vrede over de situaties gaf en zelfs op dezelfde tijd ook nog de doorbraak, oplossing en een antwoord. Ik blijf God danken met het besef van hoe Goddelijk Hij met Zijn kinderen omgaat tijdens nood en welke vrede Hij hierin geeft.
Dank, lof en eer aan God...wat een wapen die wij hebben tijdens onze strijd en nood. Het is duidelijk dat het dit is wat Hem behaagt.
Past. Mike Maeriën
woensdag 28 januari 2009
Graag uw reactie op het volgend bericht:

ALS GOD DE KRAAN DICHTHOUDT....
Wat fijn als er gezegd kan worden: Dank God, wij hebben het goed en door Zijn genade kunnen wij doen wat wij willen. Door Zijn genade hebben wij wat wij hebben en in het geloof kunnen wij Hem eren voor wat wij nog zullen ontvangen. Door onze afhankelijkheid van Hem, staan wij nog in de begenadigde positie om Hem oprecht te dienen en te volgen volgens Zijn Woord. Door er nog zo veel mooie woorden aan toe te voegen en met de gepaste Schriften erbij (kan toch niet verkeerd zijn ?) loven en prijzen wij Hem voor alles wat wij hebben. Hierin is onze denk en leefwijze toch een mooie zaak...
Hiertegenover ontstaat de vraag van en door hen die het dan weer niet zo vredevol en gezegend hebben: Wij, die in nood zijn op gebied van onze dagelijkse behoeften, moeten wij dan meer en/of anders bidden? Als God door de een of andere reden totale afhankelijkheid op gebied van voorziening vereist, is het gebed om hulp van diegenen die in nood zijn dan anders als van diegenen die het goed hebben? Is er voor ons die in nood verkeren dan geen overwinnings- en dankgebed omdat er (bijna) nooit een doorbraak is? Ons gebedsvorm is altijd vragend en smekend voor de dagelijkse voorziening, maar het komt niet - of te laat - en dan volgt er weer een gebed om bescherming tegen de negatieve gevolgen vanwege een maatschappelijk systeem dat zich de rug toekeert indien er niet meegedraaid wordt. Het hoofdgebed van diegenen die in nood verkeren is gebaseerd op financiële voorziening, genezing, het zoeken van mogelijkheden om het dagelijks brood op tafel te krijgen.....Het is alsof zij niet verder en hoger kunnen komen dan een gebed en smeekbede voor voorziening, nood en behoefte. Zij blijven in deze spiraal van smeekbede...elke dag, elke maand en elke jaar.
Zou God hen daar willen houden? Waarom gaat de kraan voor deze groep niet open? Kan het dienen van God met alles wat dat dan ook mag inhouden en als wedergeboren kind van God, zo verschillend zijn? Waarom zijn er dan verschillen? Is het een zaak van vragen, smeken en dan verkrijgen of is het eerder een zaak van danken voor wat zij zelf kunnen en de mogelijkheden dei zij hebben om "zelf" te voorzien?
Hiertegenover ontstaat de vraag van en door hen die het dan weer niet zo vredevol en gezegend hebben: Wij, die in nood zijn op gebied van onze dagelijkse behoeften, moeten wij dan meer en/of anders bidden? Als God door de een of andere reden totale afhankelijkheid op gebied van voorziening vereist, is het gebed om hulp van diegenen die in nood zijn dan anders als van diegenen die het goed hebben? Is er voor ons die in nood verkeren dan geen overwinnings- en dankgebed omdat er (bijna) nooit een doorbraak is? Ons gebedsvorm is altijd vragend en smekend voor de dagelijkse voorziening, maar het komt niet - of te laat - en dan volgt er weer een gebed om bescherming tegen de negatieve gevolgen vanwege een maatschappelijk systeem dat zich de rug toekeert indien er niet meegedraaid wordt. Het hoofdgebed van diegenen die in nood verkeren is gebaseerd op financiële voorziening, genezing, het zoeken van mogelijkheden om het dagelijks brood op tafel te krijgen.....Het is alsof zij niet verder en hoger kunnen komen dan een gebed en smeekbede voor voorziening, nood en behoefte. Zij blijven in deze spiraal van smeekbede...elke dag, elke maand en elke jaar.
Zou God hen daar willen houden? Waarom gaat de kraan voor deze groep niet open? Kan het dienen van God met alles wat dat dan ook mag inhouden en als wedergeboren kind van God, zo verschillend zijn? Waarom zijn er dan verschillen? Is het een zaak van vragen, smeken en dan verkrijgen of is het eerder een zaak van danken voor wat zij zelf kunnen en de mogelijkheden dei zij hebben om "zelf" te voorzien?
Past. Mike Maeriën
vrijdag 2 januari 2009
Nieuwjaarsboodschap 2008

2009...een jaar waarin God hen die Hem vrezen gaat slijpen....
Mal. 3:16-18
"16 Dan spreken zij die de HERE vrezen, onder elkander, ieder tot zijn naaste: De HERE bemerkte het toch en hoorde het en er werd een gedenkboek voor zijn aangezicht geschreven, ten goede van hen die de HERE vrezen en zijn naam in ere houden. 17 Zij zullen Mij ten eigendom zijn, zegt de HERE der heerscharen, op de dag die Ik bereiden zal. En Ik zal hen sparen, zoals iemand zijn zoon spaart, die hem dient. 18 Dan zult gij tot inkeer komen en het onderscheid zien tussen de rechtvaardige en de goddeloze; tussen wie God dient, en wie Hem niet dient."
De Heer bemoedigt ons voor 2009 dat Hij zijn eigendom, hen die Hem vrezen, zal sparen. In dit worden wij aangemoedigd om God toe te laten om dit jaar als Zijn edelstenen geslepen te worden.
De dag die de Heer bereidt - dit jaar - is een jaar waarin God gaat ingrijpen op Zijn eigendom. In het slijpen en polijsten van Zijn edelstenen, zal Hij ons sparen in Zijn genade, liefde en goedertierenheid zodat wij kunnen onderscheiden wat rechtvaardig en wat goddeloos is in ons doen en late.
Laten wij samen bidden en God ons vragen om te openbaren waar er nog aan geslepen moet worden, zodat wij kunnen uitblinken in Zijn licht en zodat wij kunnen verhalen al hetgeen Hij ons laat bemerken door Zijn grootheid.
Past. Mike Maeriën
Abonneren op:
Posts (Atom)